Baltische Staten

Terug in de EU!

Eigenlijk was het een rare gewaarwording. We passeerden een landsgrens zonder dat we al weken van te voren met deze grensovergang bezig waren geweest. We waren weer terug in de EU en daarom geen visa gezeik meer. Gewoon je paspoort laten zien en alles in orde!

Estland is het kleinste land van de 3 baltische landen. Typische aan de kust gelegen dorpjes, bossen en kastelen maken het grootste gedeelte van het landschap op. De oude stad in de hoofdstad Tallinn is voor de meeste mensen het hoogtepunt van de reis.

Toen de baltische landen onafhankelijk werden van Rusland, had men het probleem wie nu wel of niet de nieuwe nationaliteit krijgt. Het betekende niet dat automatisch iedereen die zich op dat moment in het land bevond of woonde, Est, Let of Litouwer werd. Iedereen die voor 1940 in deze landen woonde, kreeg automatisch de nationaliteit. De rest moest met een taalexamen (met vragen over de constitutie) ingeburgerd worden. Een proces wat altijd nog actueel is. Ben je nog niet ingeburgerd, dan krijg je een ‘grijs’ paspoort, waarmee je vrij kan reizen, maar niet de nationaliteit draagt en bv. niet met verkiezingen mee mag doen. Een reden waarom veel Russen zich niet laten inburgeren is dat ze op deze manier geen visum nodig hebben voor Rusland en zo gemakkelijk familie en vrienden kunnen bezoeken. Esti’s hebben een visum nodig voor Rusland.
In 2005 stonden nog 245.000 mensen in Estland als ‘buitenlander’ ingeschreven.

Een vriend van Romy, der Reinald, had het coole idee om ons te bezoeken en kwam zodoende spontaan naar Tallinn gevlogen. Zo hadden we stap voor stap meer het idee thuis te komen.

Het weer was koud, maar droog en zonnig. Iets dat niet vanzelfsprekend is in deze streek. Een bekende spreuk in Estland is dan ook; hopelijk valt de zomer dit jaar in het weekend! Het was weliswaar geen zomer, maar we hadden geluk en zo struinden we met z’n drieen door de oude straten van Tallinn en dronken zo hier en daar een kop hete chocolati in 1 van de vele cafe’s en restaurants. Het is niet verwonderlijk dat Tallinn in het hoogseizoen overlopen wordt door toeristen. De oude stad nodigt zeer uit voor een wandeling. De hele stad is trouwens zeer compact. Het vliegveld ligt bv. 4 bushaltes (of 4 minuten) van het centrum vandaan en daarom is Tallinn bij deze genomineerd als stad dat zeer geschikt is voor een weekendtrip!

Het volgende land in de rij van baltische staten is Letland. Het laatste land voor ons in de rij van bezochte landen tijdens deze reis.
De hoofdstad Riga kende ik nog en is sinds m’n vorige bezoek niet veel veranderd, maar nog altijd het bezoeken waard. Het is eigenlijk de grotere broer van Tallinn. Van alles een beetje meer, alles een beetje groter.

Letland is druk bezig zich van het Russische imago te ontdoen, maar ook hier zijn het de post-sowjet problemen die elke dag de voorpagina van de krant vullen. De Letten zijn zelfs met 41% minderheid in hun eigen hoofdstad. De Russen zijn met 43% de meerderheid en daarom hoor je ook meer Russisch op straat.

Voor Romy kon de dag niet snel genoeg komen totdat we eindelijk in die bus zouden stappen die ons op Dresden Hauptbahnhof zou afzetten. Ik kon ook de laatste dag niet stilzitten en wilde nog wat ondernemen en reed per trein naar Sigulda en maakte nog een wandeling door het eerste nationale park van Letland, het Gauja National Park. Onder de indruk van het park was ik niet. Wat wel indruk maakte was dat als je net eventjes buiten de hoofdstad kijkt, het er net zo uitziet en eraan toe gaat als een klein dorpje op de Sibirische steppe. Als je je dan bedenkt dat het EU is...dan is er nog een lange weg te gaan...

Die avond dronken we nog een veel te dure afscheidscocktail in de Skybar van het Regal Inn hotel met uitzicht over de stad. Volgende ochtend nog 1 keer die rugzak optillen. Stukje lopen. Stoplichten rechts en instappen. Twee en twintig uur later waren we weer in de stad waar het 8 maanden begon. De cirkel was rond.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•