"I'm lovin it"

Onze vlucht van Delhi naar Hong Kong duurde 5 uur en kwamen daar rond 17:00 plaatselijke tijd aan. Nadat we onze bagage hadden afgehaald en wat te eten hadden gehaald, reden we met de bus richting binnenstad naar stadsdeel Kowloon. Het stormde hard en buiten bij de terminal hoorden we voor de eerste keer dat er een typhoon alarm afgegeven was. Het werd donker tijdens de half uur durende busrit en de stad begon langzaam licht te geven. Wow, we voelden ons als een 6-jarig kind met kerstmis – al die wolkenkrabbers – er was geen gebouw lager dan 15 verdiepingen, maar de standaard is 50 of meer…en alles verlicht in verschillende kleuren neonlicht. Onze gedachten gingen naar de 34ste verdieping van 1 van deze wolkenkrabbers. Wat zou het mooi zijn als onze hotelkamer daar boven in 1 van die chiqen hotels zou zijn met uitzicht over de skyline van Hong Kong! De realiteit was natuurlijk anders. Een hotelkamer in op de 34ste verdieping konden we ons niet veroorloven. In plaats hiervan stapten we in de stromende regen uit de bus voor de ingang van de Chungking Mansion. Een van de eerste flatgebouwen van Hong Kong vol met immigranten uit India, Pakistan en Afrika en een lakje verf zou geen kwaad kunnen. Daar konden we ons een kamer op de 6de verdieping in 1 van de goedkope guesthouses veroorloven. De kultuurschok was weer even weg, want het was voor eventjes weer precies zo al s een paar uur eerder in India. Onze missie voor Hong Kong was het regelen van het Chinese en het Russische visum en dat zo snel mogelijk want een langere tijd in de op 5 na duurste stad van de wereld konden we ons ook niet veroorloven natuurlijk…Je kan je wat eten betreft nog redelijk het hoofd boven water houden bij 1 van de meer dan 250! Mcdonalds restaurants, maar dat is het ook niet echt natuurlijk. Meteen de volgende ochtend was het vroeg opstaan om ons in de rij aan te sluiten bij het Chinese visum bureau. Helaas maakte de typhoon een streep door de rekening. Het was altijd nog alarmfase 8 (10 is het hoogste), het kwam met bakken uit de hemel en het stormde hard. Bij deze alarmfase zijn bedrijven verplicht hun personeel naar huis te sturen en zo was het visumbureau ook gesloten. Dat begon weer lekker! Slechte herinneringen aan Tashkent en ons visagevecht aldaar bracht ons wederom in slechte humeurstemming. Uiteindelijk werd alles toch nog goed. In de middag ging alles toch weer open en in een uitstekend georganiseerd bureau werd de lange wachtrij binnen een paar minute korter en korter en al na een half uurtje wisten we al dat we onze paspoorten de volgende dag weer op konden halen. Hong Kong heeft een speciale geschiedenis en daarom een speciale politieke status. Na de 2de opium oorlog die Groot Britanie won, werd Hong Kong in 1898 voor de duur van 99 jaar aan de Britische kroon toegevoegd. Natuurlijk is het daarom zeer Britisch beinvloed en ontwikkelde het zich bovendien onafhankelijk van China tot 1 van de grootste produktie- en financiele centra in de wereld. In 1997 hield de onafhankelijkheid op en werd Hong Kong terug gegeven aan de grote broer China. Toch behoudt het nog voor 50 jaar een bij wet bepaalde sociale en economische onafhankelijke status (Special Administrative Region).De Hong Kong-Chinezen zijn natuurlijk niet bijzonders gelukkig met de samenvoeging met China. Ze leven veel westelijker, moderner, leven niet in een communistische omgeving en er heerst geen mediacontrolle. Dat het leven in Hong Kong niet zo heel slecht is, hebben inmiddels vele buitenlanders ontdekt. Er leven ongeveer 250.000 westerners in Hong Kong. Twee van hen zijn Harni en Joerg Meyer. We werden door hun in hun apartement op de 21ste etage op het eiland Lantau met uitzicht over Hong Kong Island en Kowloon uitgenodigd om daarna in een mooi restaurant aan Discovery Bay een heerlijke 3-gangen diner te nuttigen. We hadden interessante gesprekken aangezien Joerg voor zn beroep al 40 jaar over de wereld reist en daarom zo een paar interessante ervaringen opgedaan heeft. Waarom z eons hadden uitgenodigd? Joerg is een goeie vriend en zakenrelatie van familie van Romy. Door hun werden we met elkaar in contact gebracht en zo kwam het dat onze Mcdonalds-monotomie door een hele mooie avond werd onderbroken! Met dank daarvoor!