Istaravshan

Na onze visa battle in Tashkent en het idee dat we eindelijk de natuur in konden ipv door moskeen en bazaren heen te struinen deed ons zeer verlangen naar Tajikistan. Het land van veel natuur en de Pamir Highway!

Tajikistan is ook een voormalig USSR lidstaat net als Usbekistan, maar met een andere historie. Eerst hoorde het bij Usbekistan, maar werd later door Stalin als zelfstandig USSR lidstaat geupgrade, omdat meneer bang was voor een Islam invasie vanuit Afghanistan. Je verwacht ten opzichte van Usbekistan eigenlijk weinig tot geen culturele verschillen, maar niks is minder waar. Op het moment dat we de grens overschreden hadden en we na een paar taxi en busritten vanuit Tashkent eindelijk waren aangekomen in Istaravshan, bleek dat de ex-russen toch erg vriendelijk kunnen zijn! Het hotelpersoneel wimpelde ons bijvoorbeeld na een paar vragen niet meteen af met een 'njet!', maar was juist erg blij gasten te mogen ontvangen!
Op het moment dat we de straat opgingen werden we meteen opgemerkt door een jonge, engels sprekende jongen die ons door de oude stad van dit plaatsje heen loodsde en ons hier alle hoogtepunten liet zien. Onderweg tijdens onze guided tour werden we uitgenodigd door een wildvreemde familie om het avondmaal te nuttigen met thee en even later zaten we in een heel traditioneel theehuis mee te eten en drinken...What a difference a border can make! Het enige wat niet veranderd, is het eten...Meer dan Plov, Laghman of Shashlik is er in restaurants nog niet te verkrijgen...

Na 1 nachtje tukken besloten we de volgende ochtend weer op pad te gaan en wel richting Penjikent. De plaats waar we de eerst trekking willen gaan maken in de Fan Mountains. De weg ernaar toe werd door ons guideboek als fantastic and breathtaking omschreven...we waren benieuwd!!